Anton
In de loop der jaren mocht ik Anton Heyboer een aantal keren interviewen. Elke keer een feest! Een origineler gesprekspartner heb ik nooit getroffen. Mijn contact met hem kwam tot stand via Petra, xe9xe9n van zijn vrouwen. Uitdrukkelijk werd mij gezegd dat ik wxe9l op het afgesproken tijdstip moest verschijnen: ,,anders wordt Ton gek".
Heyboer bedacht waar hij het over zou hebben, van zomaar een praatje hield hij niet. Hij verrichtte voor mijn komst zoveel denkwerk dat zijn wonderlijke geest er door op springen stond. Kon hij zijn verhaal niet tijdig kwijt dan bestond de kans dat bij hem de stoppen doorsloegen.
Hij zorgde dat hij nieuws te melden had. Bijvoorbeeld over figuren die vervalsingen van zijn kunstwerken op de markt brachten. Of over het pakhuis in Amsterdam-Sloterdijk waar de erfenis voor zijn vrouwen werd opgeslagen.
Hij kwam met gezichtspunten die totaal van de norm afweken. Over zijn veelwijverij bijvoorbeeld. Dat had van hem geen seksueel grootverbruiker gemaakt. Integendeel, hij vertelde het met elk van zijn vrouwen slechts xe9xe9n keer te hebben gedaan. ,,Als ze daarna bij je terugkomt voor nog een beurt heb je het die ene keer niet goed gedaan."
Bij het naderen van de jaren '90 belde ik voor een artikel in het toenmalige huis-aan-huisblad De Waterlander een aantal bekende Nederlanders over hun verwachtingen voor het aankomende decennium.
Anton Heyboer vertelde een warrig verhaal over het aquariustijdperk dat er volgens hem aan zat te komen. Grote veranderingen voor de mensheid lagen in het verschiet.
Op een gegeven moment onderbrak hij zijn betoog met de vraag: ,,Snap je het nog een beetje?" Ik loog dat ik daar geen probleem mee had.
Waarop hij met zijn schraperige stemmetje antwoordde: ,,Dan ben je een hele knappe, ik begrijp er zelf geen donder meer van…"
Ger Belmer
Anton Heyboer
23 July 2011 at 13:16
Wat een geweldig verhaal Ger. En je hebt Heyboer inderdaad precies getroffen zoals ik hem uit de media kende. Leuke quotes ook van de grote meester.
25 July 2011 at 14:44
Leuk dat Joke ons doorverwijst naar deze weblog. Een prachtig verslag en een leuk aandenken aan die gekke den Ilpenaar die zelf af en toe zo verschrikkelijk de draak stak met zijn schilderwerk en aangaf waarom hij er bewust soms een rotzooitje van maakte.