We zijn totaal verdwaald geraakt
tussen de lakens van jouw bed.
Ze hebben zoveel losgemaakt,
die wilde uren stoute pret.
x92t Bleef niet bij die ene keer
wat snoepen van losbandigheid.
Smaak te pakken meer en meer.
Elkaar gevonden. Nu met spijt.
Zijn we al te ver gegaan?
Zit er nog een keerpunt in?
Komt alles weer in x92t reine?
Alles weer gewoon voortaan.
Jij als pa in jouw gezin,
ik als vader van het mijne.
Hij kwam met gezichtspunten die totaal van de norm afweken. Over zijn veelwijverij bijvoorbeeld. Dat had van hem geen seksueel grootverbruiker gemaakt. Integendeel, hij vertelde het met elk van zijn vrouwen slechts xe9xe9n keer te hebben gedaan. ,,Als ze daarna bij je terugkomt voor nog een beurt heb je het die ene keer niet goed gedaan."
Bij het naderen van de jaren '90 belde ik voor een artikel in het toenmalige huis-aan-huisblad De Waterlander een aantal bekende Nederlanders over hun verwachtingen voor het aankomende decennium.
Anton Heyboer vertelde een warrig verhaal over het aquariustijdperk dat er volgens hem aan zat te komen. Grote veranderingen voor de mensheid lagen in het verschiet.
Op een gegeven moment onderbrak hij zijn betoog met de vraag: ,,Snap je het nog een beetje?" Ik loog dat ik daar geen probleem mee had.
Waarop hij met zijn schraperige stemmetje antwoordde: ,,Dan ben je een hele knappe, ik begrijp er zelf geen donder meer van…"
Ger Belmer
Anton Heyboer
Als journalist kun je je permitteren bij wie dan ook in spijkerbroek en op gympies op bezoek te gaan.
Maar toen ik een vliegensvlug bezoek van de toen nog kakelverse koningin Beatrix voor de krant moest verslaan hulde ik mij x91s morgens in blauwe blazer en grijze broek. Vraag me niet waarom.
Het koninklijk paar en zijn gevolg was die dag op weg van Den Haag naar de Wieringermeer. Onderweg werd een koffiestop gemaakt in Museum Betje Wolff, te Middenbeemster. Binnen hooguit drie kwartier zou hare majesteit de hand van de burgemeester schudden, koffie drinken en haar koninklijke blaas ledigen op de voor die gelegenheid extra opgepoetste toiletpot.
Ook zou er een cadeau voor haar zijn. Wat dat was en wie het geven zou, moest ik ter plekke uitzoeken; ik had die informatie nodig voor mijn artikel op de voorpagina van die middag.
Bij het bliksembezoek hoorde een fotosessie van het koninklijk paar, de burgemeester en diverse hoogwaardigheidsbekleders. De aanwezige pers x96 behalve ik liep iedereen in de gebruikelijke spijkerkleding x96 werd daartoe naar de achtertuin van het pand geleid, waar Beatrix en Claus bereidwillig poseerden.
De persoon die de voor mijn artikel bestemde informatie zou leveren stond pal naast de koningin. Toen de fotografen klaar waren stapte ik op hem af. Ik dacht een bondig antwoord van hem te krijgen, maar de man blxe9xe9f – heel enthousiast x96 aan het woord.
Toen ik mij na een tijdje omdraaide merkte ik dat mijn collegax92s door de mensen van de Rijks Voorlichting Dienst waren weg gedirigeerd. De dienstdoende ambtenaar had mijn persoontje over het hoofd gezien.
Toen ik de man daar even later op attendeerde reageerde hij geschrokken: x91Oh gut, ik dacht dat u bij de koningin hoorde. U ziet er ook zo netjes uitx85x92
Ger Belmer
Alles opgeteld luidt de slotsom
dat delen van intimiteit
vermenigvuldiging oplevert
en aftrekken overbodig maakt.
Collecteren, dames, heren,
is beslist een vreemde klus.
De collectant is aan de wandel
en komt ook nog met de bus!
Collecteren, dames, heren
stimuleert vrijgevigheid.
Tegen kanker, tegen reuma
wil een ieder wel iets kwijt.
Behalve zij die schreeuwt:
x91Van mij geen euro hiero!
Geen gelazer aan de deur,
ik steun dit fonds per girox92.
De collectant weet dat ze liegt
en hem benadeelt in zijn nering.
Hij gaat rond voor de gezondheid,
maar denkt: x91Ach mens, krijg toch de tering!x92
xa9 Ger Belmer
